Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012
Επιστροφή στο μέλλον?
Συνήθιζα να σκέφτομαι "Πόσο θα μέτραγε να μπορώ να πάρω τα μυαλά μου και να πάω να ζήσω κάποτε στο μέλλον αντί να ξενερώνω στον άθλιο 21ο αιώνα..."
Απ' την άλλη όμως...
Aν οι μελλοντικοί, εξελιγμένοι άνθρωποι με έβλεπαν όπως βλέπω εγώ τους χειρότερους της εποχής μου;
Για παράδειγμα, σήμερα, οι ρατσιστές ή οι φασίστες ίσως φαίνονται ακόμη κι έξυπνοι όταν συγκρίνονται με τους νεάντερνταλ... ή τουλάχιστον, είναι συγκρίσιμοι.
Άσε που δεν πρέπει να είναι κι έυκολο πράγμα να εγκλιματιστείς όταν σε χωρίζουν μερικές εκατοντάδες γενιές με τους συνανθρώπους σου.
Όχι, δηλαδη, φαντάσου ένας Νεάντερνταλ πριν χιλιάδες χρόνια να ψηνότανε να ζήσει στο τώρα!
"Ούφ, τη σιχάθηκα αυτή την εποχή. Η κοινωνία είναι ακόμη τόσο ανταγωνιστική που όλοι οι Νεάντερνταλ εξακολουθούμε να κυκλοφορούμε με ρόπαλα και να σκοτώνουμε ο ένας τον άλλο για την τροφή."
" Έχε γειά Προϊστορική εποχή! "
[Μπαίνει στο deLorean...]
[...τα κοντέρ τρελαίνονται και τσούπ --2012--]
Καλωσήρθες εξάδελφε Νεάντερνταλ.
Πώς σκοπεύεις να επιβιώσεις εδώ ρε ψηλέ;
Δε σου άρεσε ο ανταγωνισμός ε;
Να, ξέρεις εμείς οι εξελιγμένοι έχουμε τον ανταγωνισμό για υψηλή τέχνη. Χρησιμοποιούμε τον ανταγωνισμό σχεδόν οπουδήποτε. Διαφορετικά, ο αθλητισμός δε θα είχε κανένα νόημα, η γκόμενά σου δε θα ήξερε ποιόν να επιλέξει, κανείς δε θα έκανε τίποτα χρήσιμο στην κοινωνία, κανείς δε θα είχε ταλέντο σε τίποτα κι έτσι δε θα υπήρχαν τάλεντ σόου. Το πιό δυνατό όμως είναι οτι έχουμε στήσει ολόκληρους θεσμούς όπου τελειοποιούμε την τέχνη του ανταγωνισμού:
Σχολείο, Πανεπιστήμια και δουλειά, η οποία μπορεί να σου φαίνεται παράλογη σαν προϋπόθεση για να έχεις τα αυτονόητα, αλλά αυτό είναι μόνο επειδή δεν έχεις προλάβει τη σκλαβιά.
Βασικά, το μόνο που μπορείς να κάνεις σα Νεάντερνταλ, είναι να καταταγείς στο στρατό και να καταντήσεις ΕΠΟΠ ή ειδικός φρουρός, αλλά κι αυτά, μόνο εφ'όσον μπορείς να κατανοήσεις έννοιες όπως ο εθνικισμός, η ιεραρχία και το τεχνητό οφ-σάιντ. Μέχρι και οι παπάδες θα γελάν μαζί σου.
Η κοινωνία μάλλον σου φαίνεται χειρότερη κι από ζούγγλα, αφού δε θα έχεις να φας. Μετά, με την πρώτη ροπαλιά που θα ρίξεις θα φάς, αλλά όχι φαγητό, μύνηση και τα δικαστήρια θα σε ρίξουν να σαπίσεις στη φυλακή.
- Ούγκ! Μύνηση, δικαστήρια, φυλακή... τι είναι όλα αυτά;
- Αναμόρφωση...
- Σα να σε δένουνε σε δέντρο; Ούγκ;
- Κάπως χειρότερα και φυσικά, πιό πολιτισμένα, χωρίς να σε βλέπουμε, να σε λυπόμαστε και να μας χαλάει η μόστρα.
- Ούγκ, τώρα καταλαβαίνω... Ήταν ανούσιο να εύχομαι να ζήσω σε μια καλύτερη εποχή. Αντ'αυτού έπρεπε να προσπαθώ να βελτιώσω τη δική μου. Δε συμφωνείς, Μίδα;
- Κι επαυξάνω. Προσωπικά, αν χτυπήσει το τηλέφωνο και μου πούνε: Κερδίσατε ένα deLorean,
θα τους πώ: "Τυλίξτε το με αμπαλάζ και φιόγκους και στείλτε το στα γραφεία του ΛΑΟΣ.."
Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012
Μάγος όχι μαλ@κίες
Μετανοείτε - Αυτοί που θα σωθούν είναι οι νοήμονες...
...αυτοί οι χριστιανοί που αν τους κάνεις ένα κόλπο με την τράπουλα δεν πιστεύουν οτι είναι μαγικό, γιατί δε μασάνε από υπερφυσικές μπαρούφες.
Γι'αυτό μετά πάνε στην εκκλησία και προσεύχονται σε μια παρθένα που γέννησε ένα τύπο που όταν ήταν μικρός του φέρανε δώρα τρείς μάγοι κι όταν μεγάλωσε έγινε κι αυτός μάγος και γιάτρευε με το ραβδί του λεπρούς, τυφλούς, μοίωπες, περπάταγε στο νερό, το έκανε κρασί και άλλα τέτοια διάφορα, που έμαθε απ' τον πατέρα του, που είναι αόρατος (εκτός από κείνη τη φορά που πήρε τη μορφή φλεγόμενου-θάμνου-που μιλάει) και έφτιαξε τον πρώτο άνθρωπο από λάσπη και τον δεύτερο από ένα παϊδάκι.
Μάγος όχι μαλ@κίες...
Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011
Rap News Η οικονομία
Έγραψα κι ελληνικούς υπότιλους γιατί σας αγαπώ. thank you very much :) enjoy :)
Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011
Κάποτε ήμασταν μοντέρνοι σκλάβοι
Κάποτε είχε ο καθένας το αφεντικό του, έπαιρνε το μισθό του, πέρναγε τσίμα-τσίμα και κάθε χρόνο πήγαινε και τρείς βδομάδες διακοπές. Πασάδες. Κάθε ζευγάρι γένναγε κι ένα ζευγάρι παιδιά, ήλπιζε να είναι ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, για να 'χουν απ όλα. Τα'στελνε να μάθουν γράμματα, μπας κι έχουν καλύτερα αφεντικά, μεγαλύτερους μισθούς και τρεισήμισι βδομάδες διακοπές.
Όμως το τσουνάμι μέτρων εξαθλίωσης που προκλήθηκε από την Κυβερτρόικα, τους βούλιαξε τα όνειρα. Τα προνόμια ήταν μικρά, δεν ήξεραν κολύμπι και πνίγηκαν. Οι πολίτες, με τον τρόπο του ο καθένας, στήριξαν το κράτος. Άλλωστε, είχαν μάθει από το βιβλίο ιστορίας του Υπουργείου, ότι τα δικαιώματα, σε κάνουν φλώρο. Αν οι σκλάβοι είχαν δικαιώματα, πυραμίδες και παρθενώνες θα έφτιαχναν; Τι θα θαύμαζαν οι τουρίστες; Δε θα υπήρχε αρχαίος πολιτισμός. Δηλαδή θα υπήρχε, αλλά δε θα ήταν αρχαίος, αφού θα ήταν πιό "μπροστά" από τον δικό μας. Και σύμφωνα με τη θεωρία του χάους, ούτε ο δικός μας θα ήταν ίδιος. Οι μεγάλοι θα έλεγαν στα παιδιά να μην παίρνουν καραμέλες από έλληνες, να μη φιλάνε το χέρι ιερέα, θα υπήρχε παντού σκοτάδι, καζάνια, μέταλ, ΝΑΤΟ, Punto, ριάλιτυ, πυρηνικά, όποιος νύχτα περπατεί λάσπες και σκατά πατεί. Χωρίς κάστρα, παρθενώνες, αγιασοφιές... Χωρίς ρετσίνα. Απ' του Χάρη τα δόντια γλυτώσαμε.
Τώρα είναι και πάλι δύσκολο να επιβιώσει ο ιθαγενής, η οικογένειά του και οι συνάνθρωποί του, αλλά όπως και να το κάνουμε, κακό πράγμα η απληστία. Μηδενιστές φαφλατίζουν για ανθρώπινες ζωές, ελευθερίες και ουτοπίες, αντί να προσεύχονται να αυξήσουν κι άλλο τη δύναμή τους οι πολιτικοί και οικονομικοί μας θεσμοί. Οι θυσίες είναι
για τις πατρίδες και για τις τράπεζες. Μερικοί χαραμοφάηδες νομίζουν ότι είναι εύκολο να είσαι τραπεζίτης. Να τρέφεσαι με ομόλογα, ενώ γέννας χρυσά αυγά και για αντάλλαγμα να εισπράττεις μόνο τόκους, υποθήκες και διασώσεις. Οι πολίτες δεν ξέρουν πως είναι να ξυπνάς κάθε βράδυ με τον ίδιο εφιάλτη, ουρλιάζοντας "κάθε δάνειο που δίνω αυξάνει τον πληθωρισμό, ληστεύοντας τους πάντες".
Για να ισορροπήσουν τα πράγματα, έχει προταθεί στη βουλή η "άμμισθη εργασία" για τους μετανάστες και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν κι οι ιθαγενείς χτυπώντας παλαμάκια: Φέρτε τη μπεμβέ να της φτιάχνουμε κινητήρες για ένα σουβλάκι! Έρε γλέντια, χίλιοι ραγιάδες χωράνε. Το γεμίσαμε το Νταχάου. Κι όσοι δεν πρόλαβαν, υπομονή, δεν πειράζει, θα περάσει. Άμα παντρευτείς θα γιάνει. Στείλε τώρα sms JOB4ME και δήλωσε συμμετοχή στο μεγάλο σκλαβοπάζαρο. Εταιρίες αξιοποίησης κοιτάζουνε τους γιάουρες στα δόντια και οι πιο κωλόφαρδοι προσλαμβάνονται με αξιοπρεπέστατες συνθήκες μεσαίωνα. Ασορτί με το βιοτικό τους επίπεδο. Επίπεδο κεκλειμένο, στο οποίο κατρακυλάνε μέρα με τη μέρα, θαυμάζοντας κάθε τέσσερα χρόνια τα καινούρια ρούχα του βασιλιά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


